فیلم احمد با روایت ساعات ابتدایی پس از زلزله بم، در برنامه کات با نقدهای متفاوتی روبهرو شد و دیدگاههای متضادی را میان منتقدان برانگیخت.
فیلم احمد، تازهترین ساخته امیرعباس ربیعی، به بازنمایی ۱۸ ساعت نخست پس از زلزله ویرانگر بم میپردازد و حضور احمد کاظمی، فرمانده شهید، را در متن یک بحران انسانی به تصویر میکشد. این اثر با تمرکز بر شرایط اضطراری و تصمیمهای حیاتی، تلاش دارد فضای ملتهب آن روزها را روایت کند.
در برنامه کات، مسعود فراستی و سعید قطبیزاده دیدگاههای متفاوتی درباره این فیلم مطرح کردند. مسعود فراستی با ارزیابی مثبت، فیلم احمد را از نظر فضاسازی، ایجاد تعلیق و نمایش واقعگرایانه وضعیت پس از زلزله، اثری قابل توجه دانست.
او معتقد است کارگردان موفق شده فضای بحرانی بم را به شکلی باورپذیر بازسازی کند و شخصیتها نیز در جریان روایت بهدرستی پرداخته شدهاند. به نظر فراستی، نقطه قوت اصلی فیلم در خلق اتمسفر بحران نهفته است؛ ویژگیای که آن را از بسیاری از آثار مشابه در سینمای ایران متمایز میکند.
در مقابل، سعید قطبیزاده نقدی جدیتر به فیلم وارد کرد. او بر این باور است که پرداخت شخصیت احمد کاظمی بهعنوان یک قهرمان، عمق و تأثیرگذاری لازم را ندارد و در بخشهایی از کارگردانی و بازیها ضعفهایی دیده میشود.
به گفته قطبیزاده، برخی صحنهها نتوانستهاند ارتباط احساسی مؤثری با مخاطب برقرار کنند و روایت در مقاطعی از اصول منسجم داستانگویی فاصله میگیرد. او نبود حس فوریت و توجه ناکافی به عنصر زمان را از چالشهای مهم فیلم عنوان کرد.
مجموع این دیدگاهها نشان میدهد فیلم احمد با وجود برخورداری از نقاط قوت قابل توجه، واکنشهای دوگانهای را در میان منتقدان برانگیخته است؛ اثری که از نگاه برخی، جایگاهی شاخص در سینمای ایران دارد و از دید برخی دیگر، نتوانسته تمام ظرفیتهای بالقوه خود را بهطور کامل محقق کند.
