آرش رئیسینژاد، استاد سابق دانشگاه تهران که تعلیق شده بود، اعلام کرد به دانشگاه هاروارد پیوسته است؛ اتفاقی که واکنشهای گستردهای را در پی داشت.
آرش رئیسینژاد، پژوهشگر و استاد دانشگاه، که پیشتر از سمت استادیاری در دانشگاه تهران کنار گذاشته شده بود، اخیراً از پیوستن به دانشگاه هاروارد خبر داد. او در یک پیام اجتماعی، ضمن ابراز امیدواری برای خدمت به ایران، از حسرت خود برای تدریس در وطن گفت و تأکید کرد که شرایط به او اجازه نداد در کنار دانشجویان ایرانی بماند.
انتشار این خبر واکنشهای بسیاری را در میان استادان و صاحبنظران به همراه داشت. محسن برهانی، حقوقدان، با اشاره به اخراج رئیسینژاد از دانشگاه تهران، این اقدام را نتیجه سیاستهای نادرستی دانست که موجب از دست رفتن سرمایههای علمی کشور شده است.
او اظهار داشت که وزارت علوم امروز در تلاش است تا خرابیهای گذشته را جبران کند، اما همچنان با موانعی روبهروست.
همچنین محمد فاضلی، جامعهشناس، در پیامی دیگر از تلاشهای بینتیجه این استاد برای ادامه فعالیت در ایران سخن گفت و از مهاجرت او ابراز تأسف کرد.
او دانشگاه تهران را بازنده اصلی این ماجرا دانست و تأکید کرد که زمانی که دانشگاههای معتبر جهانی برای جذب یک استاد تلاش میکنند، محروم کردن او از تدریس در کشور خود، نشاندهندهی ضعف مدیریتی و تصمیمگیریهای نادرست است.
این مهاجرت بار دیگر بحث درباره خروج نخبگان از ایران را زنده کرده و نشان داده است که برخی استادان برجسته، باوجود میل شخصیشان، ناچار به ترک وطن میشوند.